چمن   میں  تخت     پر  جس دم شہِ گل کا تجمّل تھا
ہزاروں بلبلیں تھیں باغ میں اِک شور تھا غل تھا
کھلی   جب    آنکھ   نرگس  کی  نہ تھا  جزخوار کچھ باقی
بتاتا   باغباں   رو   رو ، یہا ں غنچہ یہاں گل تھا۔


Chaman me takht per jis dam sha-e-gul ka tajammul tha
Hazaron bulbulein theen bagh me ek shor tha ghul tha
Khuli jab aankh nargis ki na tha juzkhar kuch baqi
Batata baghban ro ro, yahan ghuncha yahan gul tha.